Gelditzen den denbora

%A %B %e%q, %Y in Zineman

letempsquiresteUda, besteak beste, zinema ikus-entzuteko da, eta hortan nabil. “Le temps qui reste” François Ozon-ek 2005ean egindako filma da, halaber “Dans la maison” (2012) adibidez zuzendu zuena. Aktoreen artean Melvil Poupaud (Romain, paper nagusia), Jeanne Moreau beteranoa (Laura), Christian Sengewald (Sacha) eta Valeria Bruni Tedeschi (Jany) ditugu, eta izenburuak dena iradokitzen du. Izan ere, paralelismo bat baino gehiago topatu ditzakegu “Mi vida sin mí” (Isabel Coixet, 2003) eta beste honen artean.

Romain-en istorioa kontatzen du beraz, estigma bikoitza duena, homosexuala eta gaixo onkologiko terminala den aldetik. Konplizitate handia dauka Laura bere amona aurrerakoiarekin, agian pertsonaia nagusiak heldulekurik garrantzitsuena duena. Bestela, Sacha mutil-lagunarekin harreman gora-beheratsua dauka, eta oso aipatzekoa da Jany eta bere bikotekidearen alde jokatu behar duen paper bitxia, eskatutako lan sexuala alegia.

Pelikulak efektu estetiko polit batzuk ditu, esate baterako oraingo prismatik ikusita lehenengo argazki-kamera digitalen agerpena. Azken eszena ere bisualki gustatu zitzaidan. Oro har hartuta baleko lana.

“Gelditu denbora, eta eramango zaitut…”.

 

 

Leave a reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Featuring WPMU Bloglist Widget by YD WordPress Developer

Skip to toolbar