Norbait ibiltzen da zure hilobiaren gainean

%x %A in Literaturan

AlguiencaminaMariana Enríquez argentinar idazlea da, “nueva narrativa argnetina” delako mugimenduan sailkatua eta beldurrezko generoan espezializatua. 2013an argitaratu zuen bidaia liburu berezi bat, munduan zehar egindako bisitak kontatzen dituena. Bisitak… hilerrietara.

Liburuaren hasieran, Genovako kanposatua bisitatuko dugu, Cimitero monumentale di Staglieno. Monumentu eta eskutura ederren artean, osagai erotikoak ere sartzen ditu.  Eros eta tanatos. Hasiera ona.

Patagoniako iparraldean, Trevelin hiri txikira joango gara, Chubut probintzira. Txundigarria da galestarren historia XIX. mendeko erdialdetik gaur egun arte. Puerto Madryn aldera eta Valdés Penintsulako itsas fauna ikustera joanez gero, oso gomendagarria da Galestik joandako gizon eta emakume haien itsasgora eta itsasbeherei buruz irakurtzea, baita tehueltxe indiarrekin izandako elkarbizitza ere, orokorrean harrigarriki nahikoa baketsua.

Enríquez-ek ekartzen gaitu etxera, halaber. Ingelesen hilerrira, Urgullen. Ez baduzue oraindik ezagutzen, erabat gomendatzekoa da ibilaldi bat egitea hortik. Egunez baldin bada hobeto, eta egun lainotu batean edo zirimiripean are hobeto. Idazleak, bestela, gauaz egiteko zortea izan zuen, Begoña del Tesoren konpainian. Halaber, gau berean Polloe eta Igeldoko hilerria ere zapaldu zituzten. Baina Urgullera itzulita, interesgarria da historia. Zelan dauden bertan lurperatuta Lehen Karlistaldian etorritako britainiarrak (gehienak eskoziarrak uste dut).

Patagoniara itzulita, hegoaldeko muturrera oraingoan, Punta Arenas-era bidaiatuko gara, Txile aldean. Eskualde hartan indiarrekin egindako sarraskiek gogorarazten digute horrelakoak ez zirela bakarrik gertatu Ipar Ameriketan. Edertasun naturalaren ondoan, indarkeria eta heriotza.

New Orleansekoa, bestela, ez dakigu zenbat dauka naturaletik. Katrinak, bizidunen hiriarekin batera, bertako hilerria ere kolpatu zuen, eta uholdeak hartuta gelditu zen. Nolabait, bizidunekin egin bezala hildakoak ere ito egin zituen. Oso irudi potentea iruditu zait. Louisianatik ez urrutiegi, Tennessee ere bisitatu zuen idazleak, Memphis hain zuzen ere, Graceland zehatzago. Elvis Presley erregearen hilobia.

Guadalajarako pasarteak, bitartean, Mexikoko erritoak, mariatxiak eta alaitasun bitxi hori oroitarazten dizkigu. Ni zehazki Tijuanaz gogoratu nintzen atal hori irakurtzean, bertako hilerria ezagutu bainuen azaroaren 1eko egun batean.

Liburuaren amaierarako lagatzen du Marianak bere hiriko kanposantu ospetsua, La Recoleta: Handik egonez gero ia derrigorrezkoa da bisitaldia. Azkenik, beste ataletan, Lima, Habana, Edinburgh, London, Paris, Praga eta Bartzelona agertzen dira, besteak beste.

Ezin baduzue bidaiatu, beti da alternatiba ona liburuak irakurtzea. Eta bidaiatu ahal baduzue, baina hainbeste kilometro egin bark, hortxe bertan daukazue Derioko hilerria, arratsalde bat bertan igarotzeak merezi duena. Aukeran, egun lainotu batean edo zirimiripean.

 

Apur bat laguntzeko musika, irakurri bitartean: Salieri “Requiem” – YouTube

Leave a reply

电子邮件地址不会被公开。 必填项已用*标注

Featuring WPMU Bloglist Widget by YD WordPress Developer

跳至工具栏